Στράτος Γιάγκος

Όταν ξεκίνησα να πάω για την Λάρισα, είχα ένα άγχος πριν γίνει γιατί δεν ήξερα τι να πάρω. Όμως ήταν η πρώτη φορά που ταξίδεψα με εκπαιδευτές και συναδέλφους, μακριά απ’ τους γονείς. Από το τραίνο παρακολουθούσα με ενδιαφέρον χωράφια, περιβόλια, βουνά, λόφους, ζώα, θάλασσες και πόλεις.

Μετά που φτάσαμε στο ξενοδοχείο, ξεκουραστήκαμε λιγάκι και μετά ξεκινήσαμε για το συνέδριο που βρισκόταν σε άλλο ξενοδοχείο. Όταν ξεκινήσαμε, είχαμε σταματήσει για λίγο στο Δημοτικό Ωδείο Λαρίσης, για να δούμε τι κάνουν εκεί μέσα και για να πάρουμε ένα κουτάκι με γεύμα ο καθένας μας. Μετά όταν φτάσαμε στο ξενοδοχείο όπου ήταν το συνέδριο, εκεί συναντήσαμε την κυρία Σοφία και τον κύριο Βουτυράκο.

Όταν ήρθε η ώρα του συνεδρίου, παρακολουθούσαμε και ακούσαμε την κυρία Μάρω, την Μαίρη Ιωαννίδη, την Όλγα, τον κύριο Μπάμπη και κάποια άλλη εκπαιδεύτρια από άλλο κέντρο που μας έδειχνε σε ένα βίντεο την συνέντευξη ενός παιδιού με αυτισμό για το τι έκανε στην παιδική του ηλικία, πριν χρόνια δηλαδή και τι κάνει αυτόν τον χρόνο και φάνηκε αρκετά ενδιαφέρον. Παρακολούθησα και τα βίντεο με την συνέντευξη του Μιχάλη, καθώς και την δική μου που παρουσίασε ο Μπάμπης και αυτό ήταν μια από τις σημαντικότερες στιγμές για μένα εκείνη την μέρα. Χάρης στο βίντεο με την συνέντευξή μου, μάθανε όλοι τους για το βιβλίο που έγραψα, μια άλλη σημαντική στιγμή. Όταν τελείωσε το βίντεο, πήγαμε και μιλήσαμε εγώ και ο συνάδελφός μου ο Γιώργος Κύρης και είπαμε κάποια πράγματα. Αφού τελειώσαμε την ομιλία, χαιρετήθηκα με μια θαυμάστριά μου, καθώς και με άλλους που ήθελαν να αγοράσουν το βιβλίο μου. Όμως μου λέγανε και πόσο καλά τα είπα στην συνέντευξη, τους άρεσε πολύ και αυτό με άφησε ικανοποιημένο.

Μετά ξεκινήσαμε για ένα εστιατόριο και εγώ έφαγα του σκασμού. Την ώρα που φύγαμε για το ξενοδοχείο, περνούσαμε από το πάρκο που είχαμε περάσει, για να πάμε στο συνέδριο. Εκεί ξαναείδα κάποιον από το συνέδριο, τον οποίον είδα και την χρονιά που παρουσίαζα το βιβλίο μου. Για το πάρκο έχω να πω ότι μου άρεσε. Όταν φτάσαμε στο ξενοδοχείο, αποφασίσαμε αμέσως να πάμε σε μια καφετέρια, όπου εκεί κάποιοι τραγούδαγαν κι εγώ έμεινα έξω με τους εκπαιδευτές γιατί δεν άντεχα την φασαρία. Όταν ξαναγυρίσαμε στο ξενοδοχείο, πήγαμε να κοιμηθούμε. Κοιμήθηκα στο ίδιο δωμάτιο με δύο συναδέλφους μου. Αυτό ήταν κάτι πρωτόγνωρο για μένα, αλλά το είχα ξεπεράσει.

Το πρωί φάγαμε το πρωινό μας, μετά βγήκαμε έξω στο πάρκο που ήταν δίπλα απ’ το ξενοδοχείο. Εκεί είδαμε εγώ, οι συνάδελφοι και οι εκπαιδευτές κάποιους να κάνουν περίπατο, τζόκινγκ και ποδήλατο. Επίσης είδα άλογα, το ποτάμι, την γέφυρα και τα φθινοπωρινά φύλλα. Αυτός ήταν ο περίπατος που κάναμε πριν φύγουμε για το σπίτι και μου άρεσε. Όταν πήραμε το τραίνο για την επιστροφή, ξαναείδα αυτά που είδα όταν πηγαίναμε για την Λάρισα.

Έτσι αφού γύρισα μετά από πολλή διαδρομή στο σπίτι, διηγήθηκα στους γονείς μου για το πώς τα πέρασα, τι κάναμε και τι λέγαμε. Ήταν ωραία εμπειρία όλο αυτό.

 

Βασίλης Τζαμπούλης

Όλα ξεκίνησαν το πρωί του Σαββάτου, για την ακρίβεια ήταν ακόμα μαύρο σκοτάδι. Στις 05:33 έφυγα από το σπίτι μου και ευτυχώς έφτασα στον Σταθμό Λαρίσης στην ώρα μου, 07:10 το πρωί και τότε ξημέρωνε. Ύστερα φύγαμε με το τρένο για Λάρισα και έτσι ξεκίνησαν όλα.

Στο τρένο δεν πολυκοίταζα έξω στη φύση, αλλά από τα λίγα που είδα ήταν όμορφα, είχε χωράφια, άλλα έτοιμα για φύτευμα και άλλα είδη φυτευμένα. Ένα σημαντικό γεγονός για εμένα, είναι ότι μέσα στο τρένο συζητήσαμε όλοι μαζί, για όλα όσα έχουμε να παρουσιάσουμε. Εφόσον τελικά φτάσαμε στην Λάρισα, πήγαμε αμέσως στο ξενοδοχείο Αχίλλειον, ένα μικρό αλλά καλό ξενοδοχείο και κάπως έτσι ξεκινάει η ιστορία μας στην Λάρισα.

Για πρώτη φορά, εγώ και οι συνάδελφοί μου, Στράτος και Γιώργος μείναμε στο ίδιο δωμάτιο, κοιμηθήκαμε στο ίδιο δωμάτιο, μιλήσαμε, γελάσαμε και μετά ετοιμαστήκαμε για όλα όσα έχουμε να παρουσιάσουμε.

Όταν έφτασε η μεγάλη στιγμή, πρώτα παρουσίασε ο Γιώργος ο Τριανταφυλόπουλος την εμπειρία του στην θεραπευτική ιππασία και δίπλα του ήταν η Μαίρη Ιωαννίδη. Αφού τελικά έφτασε και η δική μου η σειρά, εγώ είπα στο κοινό την δική μου παρουσίαση, η οποία βασιζόταν στην Κοιν.Σ.Επ και σε όλα όσα έχουμε κάνει δύο χρόνια τώρα.

Αυτό που μου άρεσε πιο πολύ από όλα ήταν η επόμενη παρουσίαση η οποία είχε να κάνει με τον Γιώργο τον Κύρη, τον Στράτο και με έναν Μιχάλη, που γνώρισα πριν από έξι μήνες περίπου, αλλά δεν ήταν εκεί. Ο Μιχάλης και ο Στράτος μίλησαν σε ένα βίντεο για τα βιώματά τους από το παρελθόν, για την σημερινή κοινωνία που ζούμε σήμερα και για αυτά που έχουν κάνει στην ομάδα δημοσιογραφίας.

Αφού τελικά έφτασε το βραδάκι, εντυπωσιάστηκα από το εστιατόριο που πήγαμε και φάγαμε, επειδή το εστιατόριο, ονομαζόταν ο Μπακαλόγατος. Αργά το βράδυ, πήγαμε και σε ένα μπαρ, είχε πολύ φασαρία και εκτός αυτού, είχε και μερικά τραγούδια, που ήταν διοργανωμένα, από άτομα με κάποιες δυσκολίες, όπως εμείς.

Έφτασε λοιπόν μία η ώρα το πρωί και τότε γυρίσαμε όλοι στο ξενοδοχείο και πέσαμε για ύπνο. Το επόμενο πρωί της Κυριακής, πήγαμε κοντά στο ποτάμι του Πηνειού και πιο συγκεκριμένα, σε ένα ωραίο γρασίδι, όπου εκεί, χωρίς να το περιμένω, είδα δύο άλογα, ένα μικρό καφέ και άλλο ένα, που ήταν μεγάλο και μαύρο.

Ευτυχώς όμως, όλα τα καλά τελείωσαν, τα μαζέψαμε τα πράγματά μας και έτσι, φύγαμε από την Λάρισα, για την επιστροφή μας στην Αθήνα. Στο γυρισμό είδα ότι μέσα στο τρένο υπήρχε και μία μικρή καφετέρια, πήρα Great Cola, την ήπια και αυτό ήταν όλο και όλο.

Αφού πέρασαν κάμποσες ώρες, στις 15:45 φτάσαμε στον Σταθμό Λαρίσης, στην Αθήνα και κάπως έτσι τελειώνει αυτή η εκδρομούλα. Επιστρέφοντας στο σπίτι μου στις πέντε το απόγευμα ακριβώς. Θέλω να ξαναπάω στην Λάρισα.

 

Γιώργος Κύρης

Ηταν η πρώτη μου φορά που ταξίδεψα στην Λάρισα με τρένο εκτος Αθήνας και αυτό για μένα τουλάχιστον στην αρχή ήταν αρκετά δύσκολο μπορώ να πω αλλά στην συνέχεια συνήθισα. Ήταν κάτι πρωτόγνωρο να σηκωθώ 05.00 το πρωί για να ετοιμαστώ για το ταξίδι στην Λάρισα, να κάνω μια τελευταία οργάνωση στα πράγματα μου για το ταξίδι στην Λάρισα για να μην ξεχάσω κάτι. Τελευταία στιγμή είχα ένα άγχος για το ταξίδι στην Λάρισα αλλα κατάφερα να διαχειριστώ αυτό το συναίσθημα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και αυτό ήταν αρκετά σημαντικό για μένα. Είδα αρκετά ενδιαφέρον το ότι μπήκα σε τρένο για να ταξιδέψω στην Λάρισα. Κατά την διάρκεια του ταξιδιού με τους συναδέλφους μου Στράτο, Βασίλη και Γιώργο καθώς ταξιδεύαμε για Λάρισα με το τρένο αρκετές σκέψεις πέρασαν από το μυαλό μου οι οποίες ήταν οι εξής: ότι ήθελα να έχω μαζί μου στο τρένο για Λάρισα εκτός από τους συναδέλφους μου και την παρέα μου. Οι παρουσιάσεις ξεκίνησαν με τους εκπαιδευτές μας Μπάμπη, Όλγα, Μαίρη. Από εκεί και μετά έφτασε η στιγμή να μιλήσω εγώ και οι συνάδελφοί μου. Είπε ο Γιώργος τις εμπειρίες του απο την θεραπευτική ιππασία ενώ εγώ με τον Στράτο για τα συναισθήματα του για την συνέντευξη του Μιχάλη. Μείναμε στο ξενοδοχείο Αχίλλειον. Πήγαμε στον Μπακαλόγατο για φαγητό, από εκεί και μέτα είδαμε και την νυχτερινή ζωή της Λάρισας, μας ξεσήκωσε ο Μπάμπης βασικά. Εκεί που πήγαμε έπαιζε ένα συγκρότημα με αυτισμό όπως έχουμε και εμείς.

Την επομενη μέρα έπρεπε να γυρίσουμε Άθηνα αλλά ποιο πριν πήγαμε σε ενα ποτάμι στην Λάρισα όπου εκεί είδαμε δύο άλογα το ένα άλογο ήταν μαύρο το άλλο καφέ. Συνυπήρξα αρμονικά με τους συναδέλφους μου. Εύχομαι να βρεθούν και άλλοι σε αυτή την θέση όπως εγώ  με τους συναδέλφους μου. Ήταν μια όμορφη έμπειρια, περίμενα πως και πως να γυρίσω Αθήνα και να μοιραστώ τις έμπειριες μου από το συνέδριο στην Λάρισα με τους γονείς μου αλλά και την παρέα μου.

 

 

ΠΛΟΗΓΗΣΗ ΑΡΘΡΩΝ

Χρησιμοποιώντας τη φόρμα αποδέχεστε την αποθήκευση και επεξεργασία των δεδομένων που πληκτρολογείτε.
Πολιτική Απορρήτου & Cookies    Όροι Χρήσης