Πως προέκυψε η γνωριμία και η συνεργασία σου με την Εταιρεία Ψυχοκοινωνικών Μελετών και ποια τα συναισθήματα σου που είσαι σήμερα μαζί μας;

Γνώρισα τον κοινό μας φίλο, τον Μπάμπη περίπου το 2011 όταν εγώ ήμουν πρόεδρος στο Π.Σ.Α.Π (Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών). Μου τηλεφώνησε, μου μίλησε για εσάς και χωρίς δεύτερη σκέψη δέχτηκα να συναντήσω και τον ίδιο και εσάς στον ηλεκτρικό του Πειραιά όπου είχατε και ένα πολύ ωραίο παζάρι με δικά σας πράγματα, όπως αυτά εδώ που μου δώσατε σήμερα και ευχαριστώ πάρα πολύ. Έτσι έγινε η πρώτη γνωριμία και από τότε έχουμε διατηρήσει μια πολύ καλή φιλική σχέση.

Ξέρεις τι είναι ο αυτισμός;

Μπορεί να μην ξέρω 100% τι σημαίνει ο αυτισμός, αυτό που γνωρίζω είναι ότι πάρα πολύ μεγάλοι άνθρωποι είχαν αυτό το «σύνδρομο», δεν θα το έλεγα εγώ αρρώστια. Δεν θεωρώ ότι αυτός που έχει αυτισμό είναι κατώτερος ή οτιδήποτε άλλο σε σχέση με κάποιον άλλο άνθρωπο, ίσα-ίσα που μπορεί να είναι και πολύ πιο ιδιαίτερος θα έλεγα. Σύμφωνα με τα λίγα που έχω διαβάσει και έχω ακούσει, ο Αϊνστάιν είχε αυτισμό, και όλοι ξέρουμε ποιος ήταν ο Αϊνστάιν και τι έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα. Γιατί όχι κάποιος από εσάς να μην είναι ο επόμενος Αϊνστάιν σε κάποιο άλλο είδος; Θεωρώ ότι όλοι οι άνθρωποι είμαστε το ίδιο, όλοι οι άνθρωποι έχουμε και υποχρεώσεις και δικαιώματα και οι άνθρωποι που έχουν διαγνωστεί με αυτισμό ίσως να είναι και «ανώτεροι» άνθρωποι από κάποιους «normal» που δεν έχουν διαγνωστεί με τίποτα.

Πως ήταν παιδικά σου χρόνια;

Τα παιδικά μου χρόνια ήταν γεμάτα με παιχνίδι, όπως πρέπει να είναι τα παιδικά χρόνια των παιδιών. Πάρα πολύ ποδόσφαιρο, το αγαπημένο μου sport. Προέρχομαι από μία ποδοσφαιρική οικογένεια – και ο πατέρας μου έπαιζε ποδόσφαιρο – οπότε θυμάμαι τον εαυτό μου από το πρωί μέχρι το βράδυ με μία μπάλα στα πόδια, να παίζω στο δρόμο, στο γήπεδο, στην πλατεία με τους φίλους μου. Είχα υπέροχα παιδικά χρόνια. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Καισαριανή, στην Αθήνα και μεγαλώνοντας ασχολήθηκα με το ποδόσφαιρο πιο επαγγελματικά.

Τι έχεις να πεις για τον Ολυμπιακό που λένε ότι πήρε στημένα πρωταθλήματα;

Ψέματα, αυτό δεν ισχύει! Ο Ολυμπιακός είναι η καλύτερη ομάδα, μπαίνει μέσα στο γήπεδο, κερδίζει όλους τους αντιπάλους και εκεί απαντάει σε όλες αυτές τις φήμες και διαδώσεις που κυκλοφορούν κατά καιρούς. Το γήπεδο είναι ο καθρέφτης μίας ομάδας και εκεί δίνει τις κατάλληλες απαντήσεις σε όλους.

Ποιά είναι η γνώμη σας για τη βία στα γήπεδα που γίνονται μέχρι σήμερα;

Είναι πραγματικά ένα άσχημο φαινόμενο, πολύ λυπηρό. Ακόμα και στις μέρες μας, θυμάμαι πιτσιρικάς, φαινόμενα και κρούσματα τέτοιου είδους στα γήπεδα. Εύχομαι κάποια στιγμή να εξαλείφει από τα γήπεδα και την κοινωνία γενικότερα. Γενικά βλέπουμε άσχημες εικόνες όχι μόνο στην Ελλάδα, παγκοσμίως. Οπότε καλό θα ήταν επειδή έρχονται και άλλες γενιές μετά από εμάς, καλό θα είναι να παραδειγματίζονται με άλλου είδους εικόνες και πρότυπα.

Έχετε σπουδάσει κάτι;

Έχω τελειώσει το λύκειο, έχω τελειώσει αγγλικά (lower), έχω τελειώσει όλες τις σχολές τις προπονητικής ποδοσφαίρου κι αυτή τη στιγμή παράλληλα εκτός από τη διαρκή ενημέρωση, φοιτώ στα Ι.Ε.Κ ΑΛΦΑ, στο Mediterranean College, για ένα δίπλωμα στο Sports Management το οποίο μπορεί να σε βοηθήσει αργότερα αν θες να ασχοληθείς σαν Τεχνικός Διευθυντής σε κάποια ομάδα.

Ποιό ήταν το συναίσθημά σου όταν έμαθες ότι η διοίκηση του Πανηλειακού έχει έρθει σε συμφωνία με τον Ολυμπιακό;

Ήταν ένα πάρα πολύ έντονο συναίσθημα γιατί εκείνη την στιγμή είδα τα παιδικά μου χρόνια. Όταν ήμασταν παιδιά ονειρευόμασταν κάποια στιγμή να κάνουμε κάτι στο μέλλον, να πραγματοποιηθεί μία ευχή. Εκείνη τη στιγμή πραγματοποιήθηκε ένα παιδικό μου όνειρο, μια παιδική ευχή, να παίξω σε μία πάρα πολύ μεγάλη ομάδα στην Ελλάδα. Οπότε καταλαβαίνεις τη χαρά που είχα εκείνες τις ημέρες που ήταν να υπογράψω το πρώτο μου συμβόλαιο με την ομάδα του Ολυμπιακού.

Μετά από ποιό παιχνίδι δεν μπόρεσες να κοιμηθείς το βράδυ;

Θα με πιστέψεις άμα σου πω ότι δεν υπήρξε ποτέ τέτοια περίπτωση; Όχι ότι κερδίζαμε όλα τα παιχνίδια, εγώ δεν μπορούσα να κοιμηθώ το βράδυ αν δεν είχα δώσει τα πάντα μέσα στο γήπεδο, θα με έτρωγαν οι τύψεις αν δεν είχα προσπαθήσει αρκετά, δεν έκανα όσα έκανα στην προπόνηση, δεν έκανα όσα είχα στο μυαλό μου ή ό,τι είχε σχεδιάσει ο προπονητής. Όταν είσαι ικανοποιημένος με τον εαυτό σου ότι έχεις δώσεις τα πάντα για να κερδίσει η ομάδα ή να έχει μια καλή εικόνα, είσαι ήρεμος και μπορείς να πέσεις, να κοιμηθείς σαν πουλάκι.

Έχεις αλλάξει από τότε που έγινες διάσημος;

Αυτή είναι μία πάρα πολύ ωραία ερώτηση. Θεωρώ ότι δεν έχει αλλοιωθεί ο χαρακτήρας μου. Μπορεί να έχω αλλάξει ίσως προς το καλύτερο επειδή έχω παραστάσεις και από το εξωτερικό οι οποίες βοήθησαν όχι μόνο εμένα αλλά και την οικογένειά μου. Νομίζω ότι ο πρωταθλητισμός σε πολύ υψηλό επίπεδο και οι παραστάσεις και στην Ελλάδα και στην Αγγλία που ήμουνα έξι χρόνια, θεωρώ ότι με έχουν βελτιώσει σαν άνθρωπο. Προσπαθώ να βελτιώνομαι σαν άνθρωπος γιατί μεγαλώνω μαζί με την γυναίκα μου τρία παιδιά και θέλω να είμαι ένα θετικό πρότυπο και για τα παιδιά τα οποία μπορεί να θέλουν να ασχοληθούν με το ποδόσφαιρο, να έχουν θετικά πρότυπα στη ζωή τους. Προσπαθώ να είμαι ένας σωστός άνθρωπος.

Ποιόν θεωρούσες καλύτερο συμπαίκτη και ποιον χειρότερο;

Δε μπορώ να πω ένα. Ήμουν τυχερός και στην καριέρα μου είχα πάρα πολλούς καλούς συμπαίχτες και σα χαρακτήρες γιατί αυτό βάζω πάνω από όλα αλλά και σα ποιότητα ποδοσφαιριστών. Χαρακτηριστικά κάποια ονόματα θα σου πω, ο Djordjevic, ο Γεωργάτος, ο Ελευθερόπουλος, ο Καραπιάλης, ο Καραταΐδης, ο Giovanni, ο Karembeu, ο Ze Elias, ο Zetterberg, ο Αλεξανδρής που ήταν μεγάλος γκολτζής. Θα μπορούσα να αναφέρω κι άλλα πολλά ονόματα όμως μπορεί ξεχάσω κάποιους και μετά να μου κρατάνε και μούτρα. Μετά στην Αγγλία, υπήρξα συμπαίχτης με τον μεγάλο Fernando Hierro της Ρεάλ Μαδρίτης και της Εθνικής Ισπανίας, έναν θρύλο του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Τον Ivan Campo, τον Jay Jay Okocha, τον Diouf, τον Anelka, τον Garry Cahill. Οπότε καταλαβαίνεις υπάρχει αρκετά μεγάλη λίστα από ονόματα καλών συμπαιχτών.

Σε ποιες ομάδες έχετε αγωνιστεί;

Έχω ξεκινήσει την καριέρα μου από τον Εθνικό Αστέρα όπου έπαιξα σε ηλικία 16 ετών στη Δ’ εθνική, ανεβήκαμε κατηγορία και 17 ετών αγωνίστηκα στη Γ’ εθνική με τον Εθνικό Αστέρα. Το καλοκαίρι του 1993 έφυγα και πήρα μεταγραφή στον Πανηλειακό μέχρι το 1996. Ανεβήκαμε σε τρία χρόνια δύο κατηγορίες και το καλοκαίρι του 1996 ήρθα στον Ολυμπιακό όπου έκατσα επτά χρόνια. Στα επτά χρόνια πήραμε 7 πρωταθλήματα και ένα κύπελλο. Το καλοκαίρι του 2003 έφυγα για την Αγγλία, πήγα στην Bolton. Έκατσα πέντε χρόνια μέχρι το 2008, καταφέραμε και βγήκαμε και δύο φορές στο Europa League, όπου για μία ομάδα σα τη Bolton ήταν άθλος, παίξαμε και σε ένα τελικό League Cup στο Millennium του Cardiff όπου χάσαμε από τη Middleborough στον τελικό. Το καλοκαίρι του 2008 πήγα στη Hull για έξι μήνες μέχρι το Γενάρη του 2009 και τότε επέστρεψα στην Ελλάδα που έπαιξα για ένα χρόνο στη Λάρισα μέχρι το Γενάρη του 2010 όπου και τελείωσα την καριέρα μου.

Ποιά χρονιά ξεκινήσατε και πότε σταματήσατε την καριέρα σας;

Επαγγελματικά ξεκίνησα το 1992 και τελείωσα την καριέρα μου τον Ιανουάριο του 2010.

Ποιά ήταν η αντίδρασή σου όταν έμαθες ότι έκλεισαν στον Ολυμπιακό ο Giovanni και ο Karembeu;

Ήταν μεγάλη η χαρά και η ικανοποίηση γιατί θα ήμουν συμπαίκτης με δύο μεγάλους ποδοσφαιριστές, τεράστιους ποδοσφαιριστές, παγκόσμιας εμβέλειας και θα τους είχα κάθε μέρα στην προπόνηση, δίπλα μου, να αγωνίζομαι μαζί τους. Όταν είσαι και πιο μικρός είναι σημαντικό να αγωνίζεσαι με τέτοιους συμπαίχτες γιατί μπορείς να πάρεις πολλά πράγματα από τις παραστάσεις και τις εμπειρίες που έχουν. Οπότε ήμουν πολύ χαρούμενος που θα είχα δύο τέτοιους συμπαίχτες.

Σε κατηγορούν ότι ήσουν βουτηχτής και έπαιρνες εύκολα πέναλτι. Τι έχεις να απαντήσεις σε αυτούς;

Τους κατανοώ κι εγώ. Θα πρέπει όμως κανείς να κοιτάξει τη συνολική μου πορεία στα γήπεδα. Το πως μεγαλώνει ένα παιδί, τι πρότυπα έχει, σε τι ποδόσφαιρο μεγαλώνει, σε τι κοινωνία μεγαλώνει και ποιά ερεθίσματα έχει. Όταν μεγαλώνεις λοιπόν σε ένα ποδόσφαιρο όπου βλέπεις ότι αυτό το «στιλ» παιχνιδιού μπορεί να σου αποδώσει κάποια θετικά αποτελέσματα και να επωφεληθείς από αυτό, μπαίνεις κι εσύ στο τρυπάκι να το εκμεταλλεύεσαι κι εσύ ούτως ώστε να κάνεις τη «δουλειά» σου. Μεγαλώνοντας και εξελισσόμενος ως ποδοσφαιριστής και σαν μυαλό είδα ότι δεν είναι το πιο ωραίο πράμα που μπορεί να κάνει κανείς και είμαι υπερήφανος που όχι μόνο το σταμάτησα αλλά δε το ξαναέκανα. Εξελίχτηκα και ως ποδοσφαιριστής και αυτό σίγουρα με βοήθησε πηγαίνοντας σε ένα μεγάλο πρωτάθλημα όπως αυτό της Αγγλίας όπου όταν κάνεις τέτοια πράγματα οι πρώτοι που σε αποδοκιμάζουν είναι οι ίδιοι σου οι συμπαίχτες, η ίδια σου η ομάδα και οι ίδιοι σου οι φίλαθλοι. Οπότε καλό θα είναι οι επόμενες γενιές να παίρνουν όχι μόνο παραδείγματα προς μίμηση αλλά και παραδείγματα προς αποφυγήν και να μεγαλώνουν με καλύτερα πρότυπα και όχι με τέτοιου είδους καταστάσεις.

Τι θα συμβούλευες τα νέα παιδιά;

Θα έλεγα να έχουν θετικά πρότυπα σε ότι θέλουν να κάνουν στη ζωή τους και να ακολουθήσουν. Είτε αυτό λέγεται αθλητισμός είτε οτιδήποτε θέλουν να κάνουν στην κοινωνία μέσα. Να πάρουν ένα πολύ υψηλό και θετικό πρότυπο που θα ήθελαν να μοιάσουν στο συγκεκριμένο κομμάτι που θέλουν να ακολουθήσουν και από εκεί και πέρα να βάλουν και την προσωπική τους πινελιά και να πορευτεί.

Που πέρασες τα καλύτερα ποδοσφαιρικά χρόνια;

Στον Ολυμπιακό επτά χρόνια ήταν καταπληκτικά. Ανδρώθηκα ποδοσφαιρικά στον Ολυμπιακό, πήγα σε πάρα πολύ μικρή ηλικία και έφυγα πατέρας με σχεδόν δυο παιδία (γέννησε η γυναίκα μου δύο μήνες αφού έφυγα). Ήρθα παιδάκι στον Ολυμπιακό και έφυγα πατέρα. Πηγαίνοντας και στην Αγγλία, στην Bolton έχω πάρα πολύ όμορφες αναμνήσεις όχι μόνο εγώ αλλά και όλη η οικογένειά μου. Ήταν μια τεράστια εμπειρία για μας όχι μόνο σα ποδόσφαιρο αλλά και σαν τρόπο ζωής. Μια εμπειρία ζωής που τη θεωρώ πολύ σημαντική και πολύτιμη για όλη μου την οικογένεια.

Ήσασταν ποτέ φανατικός οπαδός κάποιας ομάδας;

Όχι φανατικός, όμως μικρός υποστήριζα τον Παναθηναϊκό. Επειδή ο πατέρας μου έπαιζε στο Παναθηναϊκό, μεγαλώνοντας υποστήριζα και εγώ μια ομάδα. Είδες όμως πως τα φέρνει η ζωή; Πήγα στον Ολυμπιακό. Σεβόμουν και σέβομαι όλο τον κόσμο. Και τους φιλάθλους και τους προπονητές και τους ποδοσφαιριστές. Ο καθένας μπορεί να πιστεύει ότι θέλει. Δε πρέπει να υπάρχουν άσχημες εκδηλώσεις γιατί και οι ποδοσφαιριστές προσπαθούν να προσφέρουν θέαμα. Αν πηγαίνει κάποιος και κάνει επεισόδια και σαχλαμάρες, χαλάει το όλο κλίμα και μια πολύ ωραία γιορτή που λέγεται ποδόσφαιρο χαλάει η εικόνα της.

Όταν ήσασταν παιδί τι ομάδα ήσασταν και ποιός ήταν ο αγαπημένος σας ποδοσφαιριστής;

Όπως είπα και προηγουμένως, όταν ήμουν πιτσιρικάς υποστήριζα την ομάδα του Παναθηναϊκού και το ίνδαλμα μου ήταν ο Δημήτρης Σαραβάκος.

Ποιό ματς του Champions’ League με τον Ολυμπιακό θα σου μείνει βαθιά χαραγμένο στη μνήμη και γιατί;

Δεν θα μπορούσα να ξεχάσω ποτέ το πρώτο ματς του Champions’ League που παίξαμε με την Porto στο Ο.Α.Κ.Α. Αυτό ήταν το πρώτο παιχνίδι της ομάδας μας. Το στάδιο ήταν γεμάτο πρέπει να είχε 80.000 κόσμο. Κερδίσαμε 1-0 με ένα πολύ ωραίο goal που έβαλα εγώ. Ήταν μια αξέχαστη βραδιά για την ομάδα μας αλλά και για μένα προσωπικά ήταν διπλή χαρά επειδή έβαλα το γκολ. Από εκεί και πέρα μια άλλη αξέχαστη βραδιά ήταν μέσα στο Zagreb με την Croatia όπου πάλι συμπτωματικά με ένα δικό μου goal είχαμε έρθει 1-1 και είχαμε περάσει στις 8 καλύτερες ομάδες του Champions’ League. Ήταν ένα παγωμένο βράδυ που παίξαμε κυριολεκτικά σε ένα παγωμένο γήπεδο με ειδικά παπούτσια, με καλσόν, με γάντια. Ήταν μια πολύ μεγάλη και ιδιαίτερη βραδιά για την ομάδα μας.

Όταν ξεκίνησε η προκριματική φάση για το Euro 2004 πίστεψες ότι η εθνική ομάδα θα περάσει στα τελικά και θα καταφέρει να κατακτήσει το τρόπαιο;

Αν γυρίσουμε το χρόνο πίσω, κανένας δεν πίστευε ότι θα πάει η ομάδα στην Πορτογαλία και θα κατακτήσει το τρόπαιο. Όποιος και να το έλεγε θα τον έλεγαν τρελό, θα τον έλεγαν ότι έρχεται από άλλο πλανήτη ή οτιδήποτε άλλο. Πηγαίνοντας όμως στην τελική φάση και παίζοντας τα παιχνίδια, είδαμε ότι η ομάδα είχε δυνατότητες, ότι η ομάδα έχει πάρα πολύ καλό υλικό, ήταν μια παρέα και εντός και εκτός γηπέδου. Ήμασταν ΟΜΑΔΑ και αυτό πιστεύω έβγαινε και μέσα στο παιχνίδι. Αποτέλεσμα με αποτέλεσμα η αυτοπεποίθηση γιγαντωνόταν με αποτέλεσμα να παίζουμε με μεγαθήρια του Παγκοσμίου Ποδοσφαίρου, να τους κοιτάμε στα μάτια, ίσος προς ίσο και να κερδίζουμε με την αξία μας και το σπαθί μας. Η μοναδική κακή παρένθεση, το παιχνίδι με την Ρωσία που δεν παίξαμε καλά χάσαμε. Σε όλα τα άλλα παιχνίδια ήμασταν πάρα πολύ καλοί, εκμεταλλευτήκαμε τις ευκαιρίες που μας δόθηκαν και πήγε μέχρι το τέλος.

Από παιδί ήθελες να γίνεις ποδοσφαιριστής;

Ήταν όνειρο που είχα από μικρός, όπως είπα προέρχομαι από ποδοσφαιρική οικογένεια. Δεν με ανάγκασε κανείς να παίξω ποδόσφαιρο αλλά έπαιξα γιατί άρεσε σε εμένα. Ήμουν τυχερός γιατί είχα τον πατέρα μου που είχε παίξει και αυτός ποδόσφαιρο, μου έδινε σημαντικές συμβουλές, κάναμε πολλά μαθήματα και στο γήπεδο και στο σπίτι ώστε να βελτιώσω κάποια πράγματα και να γίνω καλύτερος και να ασχοληθώ με αυτό που αγαπούσα.

Ποιά θεωρείς κορυφαία στιγμή στην καριέρα σου;

Αναμφίβολα στις 04/07/2004 όταν πήραμε το Euro στην Πορτογαλία. Ήταν ένα όνειρο παιδικό, τρελό που έγινε πραγματικότητα. Ήταν κάτι το ασύλληπτο, κάτι που θα πρέπει να περάσουν πολλά χρόνια για να μπορέσει να αποτυπωθεί αυτή η τεράστια επιτυχία. Και για εμένα αλλά και για τα υπόλοιπα παιδιά ήταν σίγουρα η κορυφαία στιγμή στην καριέρα μας.

Ποιά είναι η γνώμη σου για τους άστεγους; Τι πιστεύεις ότι θα έπρεπε να κάνει η κοινωνία για αυτούς;

Πολύ ωραία ερώτηση. Η κοινωνία θα πρέπει να τους αγκαλιάσει και στην κυριολεξία και μεταφορικά όχι μόνο τους άστεγους αλλά όλες τις ευπαθείς ομάδες. Κάποιοι άνθρωποι θα πρέπει να ευγνωμονούμε το Θεό που ξυπνάμε το πρωί και δε μας λείπει τίποτα. Γιατί για κάποιους άλλους ανθρώπους δεν είναι δεδομένα κάποια πράγματα που για εμάς μπορεί να είναι. Ένα από αυτά τα πράγματα είναι η υγεία μας, ενώ κάποιοι άλλοι ξυπνάνε και είναι σε νοσοκομεία είτε αυτοί, είτε οι συγγενείς τους. Κάποιοι είναι μόνοι τους, κάποιοι ζουν στα όρια της φτώχειας. Οπότε όλοι μας θα πρέπει, όσο μπορεί ο καθένας, οικονομικά και ηθικά να βοηθάει. Είναι πολύ όμορφο να προσφέρεις κάτι στους συνανθρώπους σου, είναι πολύ ωραίο να δίνεις.

Από το 1996 μέχρι το 2003 που έπαιξες στον Ολυμπιακό ποιό πρωτάθλημα θεωρείς το πιο γλυκό;

Το πρώτο και το τελευταίο. Το πρώτο γιατί η ομάδα είχε να πάρει πάρα πολλά χρόνια πρωτάθλημα και το τελευταίο που το έκρινε το derby με τον Παναθηναϊκό στη Ριζούπολη, ένα απίστευτο παιχνίδι που έπρεπε να κερδίσουμε με πάνω από δύο goal, ένα πολύ έντονο παιχνίδι το οποίο το κερδίσαμε τελικά 3–0, είχα βάλει δύο goal σε αυτό το παιχνίδι, οπότε χαράχτηκε πολύ βαθιά μέσα στη μνήμη μου.

Πως ήταν η συνεργασία σου με τον Σωκράτη Κόκκαλη και ποια λόγια του κρατάς; Σε βοήθησε ως ποδοσφαιριστή;

Θα ήθελα για πρώτη φορά μέσα από αυτήν εδώ την αίθουσα να ευχαριστήσω έναν άνθρωπο που μου άνοιξε την πόρτα και με έκανε διάσημο στην πατρίδα μου και όχι μόνο. Αυτός είναι ο Σωκράτης Κόκκαλης. Ήταν ο άνθρωπος που με έφερε στον Ολυμπιακό, ήταν ο άνθρωπος που μου έδωσε παραπάνω από αυτά που ήθελα, συζητώντας μαζί του για οικονομικές απολαβές και συμβόλαια και που μέχρι και σήμερα που μιλάμε – χωρίς να θέλω να μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες – βοηθάει την οικογένειά μου και τον ευχαριστώ για αυτό, αυτοί που ξέρουν κατανοούν τι θέλω να πω. Είναι ο άνθρωπος που εκτός από εμένα βοήθησε και άλλα παιδιά, τα έβαλε στην ομάδα και ξεκίνησε να χτίζει την αυτοκρατορία του Ολυμπιακού που έχει περάσει τώρα στα χέρια του κυρίου Μαρινάκη και συνεχίζει να την επεκτείνει. Ο Σωκράτης Κόκκαλης όχι μόνο εγώ αλλά όλη η ομάδα του οφείλουμε πολλά.

Παρακολουθείς τώρα ποδόσφαιρο και πως αισθάνθηκες που σταμάτησες την καριέρα σου;

Το ποδόσφαιρο και γενικά ο αθλητισμός για εμένα είναι τρόπος ζωής. Βέβαια πάνω από όλα είναι η οικογένειά μου. Γυμνάζομαι καθημερινά, παίζω ποδόσφαιρο με φίλους σε 5x5, παρακολουθώ όλα τα πρωταθλήματα, δύο από τους τρεις γιους μου ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, ο μεγάλος μου γιος παίζει tennis όπως και η γυναίκα μου. Είμαστε μία αθλητική οικογένεια θα έλεγα.

Πως ήταν η συνεργασία σου με τον Otto Rechangel; Πως θα τον περιέγραφες ως άνθρωπο;

Είχαμε μία πάρα πολύ καλή συνεργασία με τον Otto Rechangel. Ήταν ένας πολύ έξυπνος προπονητής, πολύ έμπειρος, με φοβερές παραστάσεις στη Γερμανία. Ήταν πολύ απλός άνθρωπος, πολύ προσιτός. Μπορεί να έβγαζε προς τα έξω ένα πολύ αυστηρό ύφος ή οτιδήποτε άλλο, αλλά αυτό δεν αντανακλούσε σε καμία περίπτωση το χαρακτήρα του. Ήταν πολύ ανοιχτός άνθρωπος, του άρεσε να κάνει διάλογο με τους ποδοσφαιριστές, να ακούει τα προβλήματά τους και ήταν πάντα δίπλα μας σε οτιδήποτε τον χρειαζόμασταν. Οτιδήποτε θέμα με απασχολούσε, μπορούσα να πάω να του μιλήσω και να του πω οτιδήποτε είτε αυτό το θέμα ήταν ποδοσφαιρικό, είτε προσωπικό, είτε οικογενειακό. Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε δίπλα μας τέτοιες προσωπικότητες που να μπορούν να μας βοηθήσουν όχι μόνο σε αυτό που κάνουμε αλλά και σε άλλα θέματα. 

Πως βλέπεις τον Ολυμπιακό στο φετινό Champions’ League;

Σίγουρα δεν τα έχει πάει τόσο καλά όσο θα θέλαμε, αλλά ειδικά στο τελευταίο παιχνίδι που έπαιξε στο Καραϊσκάκης με την Barcelona έκανε όλο τον κόσμο να μιλάει για αυτόν. Κανένας δεν περίμενε ότι θα έρθει ισοπαλία και μάλιστα χωρίς να δεχτεί goal. Όλοι ξέρουμε ότι αυτή τη στιγμή η Barcelona ίσως είναι η κορυφαία ομάδα στον πλανήτη, διαθέτει τον καλύτερο ποδοσφαιριστή στον κόσμο, τον Messi και κατάφερε ο Ολυμπιακός εκείνο το βράδυ να τους κρατήσει μακριά από την εστία του. Όσον αφορά την βαθμολογία θα μπορούσαν να είναι καλύτερα τα πράγματα, αλλά μην ξεχνάμε ότι είναι σε έναν πάρα πολύ δύσκολο όμιλο με πάρα πολύ καλές ομάδες. Υπολείπονται ακόμα δύο παιχνίδια και εκεί θα κοιτάξει ο Ολυμπιακός να πάρει ότι καλύτερο μπορεί.

 Ποιόν θεωρείς κορυφαίο προπονητή που συνεργάστηκες;

Και εδώ δεν θα μπορούσα να πω μόνο έναν. Δεν μπορώ να ξεχάσω τον Dusan Bajevic ο οποίος με έφερε στο Ολυμπιακό, πολύ μεγάλος προπονητής και άνθρωπος. Θα πω τον Sam Allardyce ο οποίος με πήρε στην Bolton, θα πω τον Τάκη Λεμονή που είναι και σήμερα στον Ολυμπιακό, θεωρώ πως είναι από τους καλύτερους προπονητές που θα μπορούσε να έχει το Ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο συγχωρεμένος ο Γιάννης Κυράστας αν και τον είχα για λίγο στον Πανηλειακό ήταν ένας πάρα πολύ μεγάλος προπονητής και αυτό φάνηκε αργότερα στη δουλειά του και στον Παναθηναϊκό. Ο Αντώνης Γεωργιάδης που συνεργαστήκαμε στον Πανηλειακό, μεγάλος δάσκαλος που με βοήθησε πολύ στα πρώτα μου βήματα για να είμαι έτοιμος για μία ομάδα όπως ο Ολυμπιακός και φυσικά τελευταίος αλλά όχι χειρότερος, από τους καλύτερους προπονητές που έχω συνεργαστεί είναι ο Otto Rechangel με τον οποίο καταφέραμε το καλοκαίρι του 2004 να στεφθούμε πρωταθλητές Ευρώπης.

Όσο έπαιζες στον Ολυμπιακό ή τη Bolton σου έγινε πρόταση από κάποια πολύ μεγάλη ομάδα;

Το καλοκαίρι του 2005 είχα δύο πολύ μεγάλες προτάσεις, η μία ήταν από τη Manchester City και η άλλη ήταν από την Liverpool αλλά δεν ήταν στο χέρι μου, ήταν στο χέρι της Bolton επειδή είχα συμβόλαιο αν με έδινε ή όχι. Η ομάδα αποφάσισε να μην με δώσει και αντί αυτού για να είμαι και εγώ ικανοποιημένος μου ανανέωσε το συμβόλαιο.

Μετά τη θητεία σου στον Ολυμπιακό, θα πήγαινες να παίξεις στον Παναθηναϊκό ή σήμερα να προσφέρεις σε κάποιο άλλο πόστο;

Όταν έχεις ζήσει κάποια πράγματα σε μία ομάδα όπως ο Ολυμπιακός, δεν θα μπορούσα να «προδώσω» όλο αυτό τον κόσμο, όλη αυτή την αγάπη που εισέπραττα καθημερινά. Ξέροντας τι σημαίνει αυτή η κόντρα ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό δεν θα μπορούσα να χαλάσω αυτή τη μαγεία που υπάρχει ανάμεσα σε εμένα, τον κόσμο και την ομάδα κάνοντας αυτή την κίνηση. Όλοι μας είμαστε επαγγελματίες και κοιτάμε πιο ψυχρά τα πράγματα, αλλά νομίζω ότι κάποια πράγματα πάνε πάνω από τον επαγγελματισμό, είναι τα πράγματα που έχουν γραφτεί μέσα στην καρδιά. Εγώ τα έχω σαν εικόνισμα. Δεν θα μου πήγαινε, δεν θα μου ταίριαζε, να πάω να παίξω στον Παναθηναϊκό ή να πάω να κάνω κάτι άλλο.

Ποιό ήταν το καλύτερο γκολ στην καριέρα σου;

Θα πω ποιό είναι το ποιό ωραίο και το ποιό σημαντικό. Αυτό που είπα και πριν με την Porto που ήταν το πρώτο παιχνίδι του Ολυμπιακού στο Champions’ League ήταν το πιο ωραίο αλλά το ποιο σημαντικό ήταν στα προκριματικά του Euro 2004 που κερδίσαμε 0-1 την Ισπανία. Εντός έδρας η Ισπανία μέχρι και σήμερα που μιλάμε δεν έχει ξαναχάσει. Είναι η τελευταία της ήττα 07/06/2003 στη Σαραγόσα. Είχαμε κερδίσει 0-1 με δικό μου goal. Με αυτό το goal καταφέραμε και πήγαμε στην Πορτογαλία αν και όλοι έλεγαν πως θα τρώγαμε τρία και τέσσερα goal.

Πιστεύεις θα μπορούσες να αγωνιστείς σε ένα σύλλογο όπως η Barcelona, η Manchester United ή η Real;

Ναι το πιστεύω, θα μπορούσα! Στο πικ της καριέρας μου θα μπορούσα να αγωνιστώ και μάλιστα και βασικός, όχι να πάω και να είμαι στον πάγκο, ή μεταξύ πάγκου και κερκίδας, να είμαι και βασικός! Πίστευα πολύ στον εαυτό μου και στις δυνατότητές μου!

Έχεις μετανιώσει για κάποια δήλωση που έκανες στο παρελθόν;

Όχι δεν έχω μετανιώσει για κάτι.

Πως ένιωσες όταν σκόραρες απέναντι στον Casillas στον αγώνα των προκριματικών του Euro 2004 στην Ισπανία. Πίστεψες ότι θα πηγαίναμε στο Euro μετά από αυτό;

Όπως είπα και προηγουμένως, είναι το σημαντικότερο goal της καριέρας μου και ήρθε  με τα χρώματα της εθνικής οπότε είναι ακόμα πιο μεγάλη χαρά και όταν κερδίζεις μέσα στην Ισπανία με αυτούς τους παίκτες που είχε, είναι κάτι που μένει για πάντα. Θα το θυμάμαι για μία ζωή!

Πως ήταν η εβδομάδα πριν τον αγώνα της Ριζούπολης; Ποιά είναι τα συναισθήματά σου που έβαλες δυο γκολ στον Παναθηναϊκό σε αυτό το πολύ κρίσιμο παιχνίδι;

Ήταν μία πάρα πολύ έντονη εβδομάδα, ήταν το κορυφαίο παιχνίδι της δεκαετίας και προσωπικά ήταν σημαντικό επειδή έληγε το συμβόλαιό μου το καλοκαίρι. Μέσα σε εκείνη την εβδομάδα είχαμε κάνει κάποιες συνομιλίες με τον κύριο Κόκκαλη για το συμβόλαιό μου. Οπότε όλη η εβδομάδα ήταν έντονη και φορτισμένη για εμένα. Ολοκληρώθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο κερδίζοντας το παιχνίδι και βάζοντας δύο goal, aν και θεωρώ ότι τα προσωπικά goal σε ένα τέτοιο παιχνίδι πάνε σε δεύτερη μοίρα. Είναι σημαντικό να σκοράρεις σε derby αλλά είναι πιο σημαντικό να κερδίζει η ομάδα και να παίρνεις το πρωτάθλημα.

Έχει επηρεάσει η οικονομική κρίση τη ζωή σου; Αν ναι, πως;

Τη ζωή μου την επηρεάζει η οικονομική κρίση που τραβάνε οι φίλοι μου. Ευτυχώς για την οικογένειά μου τα πράγματα έχουν πάει καλά όμως βλέπω τριγύρω φίλους μου και συγγενείς οι οποίοι δεν περνάνε καλά, τους λείπουν πράγματα. Εγώ είμαι δίπλα τους και ηθικά και οικονομικά για να τους βοηθήσω να ξεπεράσουν οποιοδήποτε πρόβλημα έχουν, ειδικά οι πολύ κοντινοί μου άνθρωποι.

Ποιά είναι η γνώμη σου για τους ομοφυλόφιλους και για το πρόσφατο νομοσχέδιο που τους δίνει το δικαίωμα να δηλώνουν αυτό που νιώθουν και όχι αυτό που έχουν γεννηθεί;

Αυτή είναι μία ερώτηση που θέλει πολύ ανάλυση και δεν πρέπει να τοποθετούμαστε επιφανειακά και επιδερμικά. Ο καθένας μπορεί να κάνει ότι θέλει στη ζωή του, όχι όμως εις βάρος κάποιου άλλου. Θεωρώ οτιδήποτε είναι αντίθετο με τη φύση δεν είναι «normal». Ο Θεός έπλασε τον άντρα και τη γυναίκα. Δεν έπλασε κάτι ενδιάμεσο. Καλό θα είναι να υπάρχουν τα υγιή πρότυπα δηλαδή ένας άντρας και μία γυναίκα, να παντρευτούν και να κάνουνε παιδάκια. Οι εποχές αλλάζουν, πρέπει να κατανοούμε τους πάντες και τα πάντα. Αυτό που με ενοχλεί είναι όταν κάποιος δεν είναι «normal» να μην το επιδεικνύουν άσχημα και προκλητικά μπροστά σε άλλους ανθρώπους το τι τους αρέσει να κάνουν στο κρεβάτι τους. Αυτό με ενοχλεί, το έχω δει με τα ίδια μου τα μάτια π.χ. δύο άντρες να φιλιούνται στη μέση του δρόμου, μπροστά στον κόσμο, μπροστά στα παιδιά μου που μπορεί να έχουν μια άλλη φιλοσοφία και κουλτούρα στη ζωή. Ο καθένας μπορεί να πιστεύει και να κάνει ότι θέλει, μπορεί να πιστεύει όπου θέλει, μπορεί ιδιωτικά να κάνει ότι θέλει χωρίς όμως να προσβάλει πράγματα και καταστάσεις μπροστά σε άλλους ανθρώπους. Όπως σέβομαι τη ζωή και την ιδιωτικότητα του κάθε ανθρώπου έτσι να σέβονται και αυτοί τη ζωή τη δική μου και της οικογένειάς μου.

Έχεις υποστεί ποτέ στη ζωή σου σεξουαλική παρενόχληση;

Ευτυχώς όχι! Μεγάλωσα σε ένα πολύ όμορφο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον. Εύχομαι να μην πέσουν όχι μόνο τα δικά μου παιδιά αλλά και κανένας θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης.

Ποια η γνώμη σου για το μεταναστευτικό και όλα αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα και την Ευρώπη;

Είναι μία άσχημη ιστορία όπου συνάνθρωποί μας αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους. Δεν μπορώ καν να φανταστώ τον εαυτό μου να είναι στη θέση τους. Είναι μία ευπαθείς κοινωνική ομάδα και θα πρέπει και εμείς με κατανόηση να σκύψουμε το κεφάλι μας και να δούμε πως μπορούμε να βοηθήσουμε αυτούς τους ανθρώπους με τα λιγοστά πράγματα που έχουμε. Θα πρέπει να προσπαθούμε όλοι μας να δούμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε αυτούς τους ανθρώπους να επανέλθουν σε μία «normal» καθημερινότητα.

 

 

Στέλιο σε ευχαριστούμε…!

 

Ομάδα Δημοσιογραφίας Ε.ΨΥ.ΜΕ

Επικοινωνία: psihiomadas@gmail.com

info@ploes.org.gr

 

Συνεντευκτές: Γιάγκος Στράτος, Κοκολής Νικόλαος, Κύρης Γεώργιος, Λεμπέσης Μάριος, Τζαμπούλης Βασίλειος, Φωτάκης Αδαμάντιος.

 

Υπεύθυνος Ομάδας Δημοσιογραφίας Ε.ΨΥ.ΜΕ – Επιμέλεια συνέντευξης:

Χαράλαμπος Δεπάστας

Κοινωνικός Λειτουργός

MSc Επαγγελματικής και Περιβαλλοντικής Υγείας

Διαχείρισης και Οικονομικής Αποτίμησης

Επικοινωνία: charalamposdepastas@gmail.com

ΠΛΟΗΓΗΣΗ ΑΡΘΡΩΝ

Χρησιμοποιώντας τη φόρμα αποδέχεστε την αποθήκευση και επεξεργασία των δεδομένων που πληκτρολογείτε.
Πολιτική Απορρήτου & Cookies    Όροι Χρήσης